Heem      Discografie      Kinger van 't vrugjoar
Print deze paginaToevoegen aan Favorieten
 

 

Kinger van 't vrugjoar
In de joare 1986 en 1987 wirkete vier an ós nui plaat. Jans in d'r kelder van 't hoes van d'r Jos Wiertz. Nui apperatoer, nuie techniek, nui lidjer, volwasener. En mit ing hoes die jemaad woar in d'r allerieësjte jroeëse computer van d'r Jochem zie broar, in Maarheze.
Vier hurete 't Wienjraadtheater aaf vuur tse presentere. Vier woeëte jesjponsored en kroge zoejaar kleier van ee kleierjesjef. Mar jong, d'r haove zaal woar leëg en ós vrung hauwe de jruetste sjpas uvver d'r aasjtel óp de buun. Mar 't woar 't sjunste dat vier oeëts jemaad hauwe. 
Bij Radio Zuid woeët de plaat jedrieënd en d'r presentator wós nit wat e hoeët. Dat jong doch nit uvver Geografie!
 
Kinger van 't vrugjoar
Dat jong uvver d'r jaad van de oom. Mit de lekkesjte fruete en de sjunste sjtruuch. En wat ing blui an de beum, jiddes joar ópnui. 
 
Iech han sjpas na diech
Wen iech dit mit plezeer an ee meëdje jezaad han, dan is 't an 't Eu. Ummer inne laach óp d'r mónk, ummer tse vinge vuur ing wiets en ummer loestieg. 
 
D'r dróm van de leefde
't Lidje van d'r Jochem en 't Wilma, die hei óch tsezame mitzinge. Wen al nit van dan vuur hön. 
 
Sjun roeë is nit vies
Dit woeët wied sjpieëder jekoaze als verkoofzats vuur de Vara en doa koeët iech 't doe wal mit eens zieë. Sjun vies is nit vies.
 
D'r verleefde eëzel
Is inne titel van ing jesjiechte van d'r Couperus, mar 't is natuurlieg óch de jesjiechte van inne deë ziech ummer mar bliet sjtoeëse an d'r nemlieje sjtee. 
 
Iech wil miech zelver zieë
Leës ins Schuld und Sühne of Misdaad en Straf van Dostojewski en dan wits te wie 't sjteet mit 't reët um diech zelf tse zieë! Wat ee jewisse! 
 
Kóm werm tseruk
Joof 't doe al Foreigner? Mit de moeziek die vier maachete woare vier besjtimd boeselendere. Loester hei mar ins noa. En 't dong winnieg lu doch jet. Noeëts urjens óp inne radio jehoeëd! 
 
Sjpiejoeëne
Iech hauw jraad John Le Carré jeleëze en d'r Smiley woar jenauw de fiejoer woa iech miech mit koeët vinge, mar 't vertsalt natuurlieg óch al die jesjiechte van verbórje leefde, die iech noen nit mieë zoeë verbórje hod. 
 
Dreume zunt bedróg
In die tsiet koame inne hoof lidjer mit inne 'yell'drin en die dónge 't jód. Moeëte vier óch han natuurlieg. En joare sjpieëder hat d'r Marco Borsato ziene jruetste hit d'rmit! 
 
Ave Marie
Hoor of Hillieje, dat woar ummer al de vroag uvver de vrauw in de lietaratoer. Iech hauw vuur miech zelver wal ee antwoad vónge: 't ee óndanks 't angere, wie-ts te dat óch drieëns. Mar huutserdaags zaan iech dat óch uvver de manslu.
 
Melodie
Doch wal inne van de sjunste tekste die iech oeëts han jesjraeve. Uvver moeziek maache, uvver tekste sjrieve, uvver haode van. 
 

 

Kinger van >t vrugjoar

 

Mit de ieësjte blui van de kieësjebeum

zoze vier tswai in d=r jaad,

verbórje tusje bleer en jreun

has doe miech doe jezaad:

Oh, kinger van >t vrugjoar,

oh, mósse freulieg zieë

En doe laachets hel en loestieg

inne voeëjel deë >t zingt

en noen wees iech >t woar herlieg

mar >t jong zoeë flot tsoem eng.

Oh, kinger van >t vrugjoar mósse freulieg zieë

 

En de blui vool van de beum aaf doe

braat früete zus en roeë

vier ploeëte ze tsezame doe

en iech daat >t bloof ummer zoeë

Oh, kinger van >t vrugjoar,

oh, mósse freulieg zieë

En doe zongs >t lidje ummer

en de vüejel woeëte sjtil

en doe woar >t plötslieg zommer

in d=r aavank van april

Oh, kinger van >t vrugjoar mósse freulieg zieë

 

De kieësjebeum die woeëte kaal

en d=r zommer jong vuurbij

Iech zoos alling nog in d=r jaad

en wunsjet doe wüets hei

Oh, kinger van >t vrugjoar,

oh, mósse freulieg zieë

En d=r sjnei deë woar jevalle

ee nui vrugjoar koam doanoa

d=r jaad koeët miech nit bevalle

den doe woats nit mieë doa.

Oh, kinger van >t vrugjoar mósse freulieg zieë

Iech han sjpas an diech

 

Iech han sjpas an diech

Iech huur diech zoeë jeer laache

Iech han sjpas an diech

Drum wil iech diech sjpas maache

Iech han sjpas an diech

En iech wil ’t ummer haode

Den weë wees óp d’r lange doer

Kries te sjpas an miech.

 

Iech ken diech al zoeë lang

Dat iech miech zelf verwónger

Dat nit ieëder jet va vlam

Bij miech woar tse merke

’t Passeret óp ing kier

doe dongs nuus bezóngesj

noen veul iech ’t zoeë zier

dat iech d’r mónk nit hod.

 

’t Hats klopt miech in de keel

mieng neël zunt ram versjlaese

Bin iech noen inne keel?

Iech kan nog nit mieë aese.

Doe wits wat iech van diech wil

Dat darfs te nit verjaese

Den vuur miech is ’t jee sjpel,

Doarum zaan iech an diech.
 

D=r dróm van de leefde

 

Blinke de sjtere hu nog zoeë kloar

ze blinke jraad wie diech

Iech veul miech verbórje vuur alle jevoar

den doe bis noen bij miech

Iech han hu jevónge wat leef miech is

wat wil iech mieë nog han.

 

D=r dróm van de leefde han iech hu jezieë

d=r dróm van de leefde jeet oes miech noeëts mieë

De hofnoeng bliet ummer besjtoa.

D=r drom van de leefde is doa.

 

Wöad van dieng lippe, ze klinke sjun

iech wil ummer bij diech zieë.

Teëjesjleëg zalle kómme vul

en troeës wil iech dan krieje.

Iech han hu jevónge wat leef miech is,

wat wil iech mieë nog han?

 

D=r dróm deë weëd hu wirkliegheet

iech hod >m in mieng heng.

Iech hod >m vas bis in ieëwiegheet

bis an ós miensje-eng.

Iech han hu jevónge wat leef miech is

wat wil iech mieë nog han?

 
 

Sjun roeë is nit vies

 

Has te roeë hoare, neumt me diech wal roeë moer

ziech dan nit belaidiegd en kiek nit reëtsouw zoer

Eeffe deep durch oame en dan mit inne sjtoale blik

zaan >t is nit wichtiejer wie ing kling moddervlek

en tsoem sjloes dan móts te zage

mit de brós ram vol mit sjtoots

 

Sjun roeë is nit vies,

mar weëd ummer sjunner.

 

Doe bis nog jónk van joare, wils jet van >t leëve han

Kóm ziech nit tse besjaide, nem >t diech ins jód d’rvan

Bloa sjteet diech jód en doarum jank ins noa de pos

En doe zeës te dan inne: hei, has doe nog jet vuur ós.

Kóm, noen los diech dat jevalle

en went-s te roeë sjtees zing mit:

 

D=r zommer is jekómme en doe vräuts diech wie ee kink,

d=r miepmop in d=r boech en de leefde maat diech blink.

>t Sjwumbad weëd bezoeët en doe veuls diech vrij en vroeë.

Mar >t koam wie >t kómme moeët, dieng hoed woeët plötslieg roeë.

En doe has diech jód bekaeke

en doe zeës mit brank en pieng:
 

D’r verleefde eëzel

 

’t Jieëft nuus tse verjeëve

alles jong zoeë wie ’t moeët

al sjnappet iech de haofsjeed nit d’rvan.

Ee kling sjtuk van ós leëve

Hant vier jeluk bijee jezoeëd

Mar vier zouwe-n ’t wal noeëts jevónge han.

Iech vólt miech wal versjlage

En iech wós nit weë iech woar

Noen is ’t leed jeleie, en weëd miech kloar:

Me darf jeluk nit zukke óp ee vas sjpoar.

 

Iech han alles losse valle

Sjtoog de brugke bewós in brank,

En leëvet wie tsiejäunere dat dunt.

Iech loos nit mieë mit miech kalle

Alles lofet oes de hank

Óp eemoals zats iech doe ing dikke punt.

Iech koeët miech werm jedrage

En me zaat miech jóddendaag

En iech tsejet jidderinne miene jriemellaach

Mar jeluk loog nog ee jans sjtuk oes d’r sjlaag.

 

Iech wool alling probere

Wat tsezame nit hauw jeklapd

Den óp jeluk mit tswai

Woar iech jód aafjeknapd.

Iech koeët miechzelf rejere

Hauw miech feste in d’r jrif

En sjrievet jinne inne leefdesbrif

Iech woar mieng eje teëjejif.

 

Zoeë wie óp zoeëvöal verloare nate

Hong iech rónk óp ee sjleët fes

De sjtiemoeng woar al deep en nog wieër jezónke

Zoeë lang wie ze drinke brate

Bloof iech doa, zoeë wie de res,

Bis dat iech daat iech hauw tse vöal jedrónke.

Doe woeët iech vol jetróffe

En mie hats sjtong effe sjtil

En iech daat dat is ’t meëdje dat iech wil

Jeluk woar doe ing zaach va kingersjpel.

 

Iech wool alling probere

Wat tsezame nit hauw jeklapd

Den óp jeluk mit tswai

Woar iech jód aafjeknapd.

Mar iech zoog plötslieg sjtere

En mie hats woar uvvervol

Ejaal wat jeet passere, iech hod vol

D’r blik va mie kling meëdje maat miech dol
 

Iech wil miech zelver zieë

 

Heë woar ópins jee jönsje mieë

Jool ziech toeëbak, beer en jet auw kleier.

Heë wool inins verjaese zieë

En verbrank wat e uvver hauw va vruier.

Heë dong ziech vuur als sjterke beer

En houwet ieskaod um ziech hin

En vool e zelf als letste neer

Dan zaat e mit jraam sjtem:

 

Iech wil miech zelver zieë

Iech wil miech zelver blieve

Iech bin nit kling tse krieje

En los miech nit vuursjrieve

Iech wie mós zieë.

 

’t Joof nuus wat ‘m teëjehool,

doe woar jee miensj deë jet mit ‘m aa koeët vange.

Heë dong alling wat hem jevool

En hauw al flot döks vuur jerich jesjtange.

Heë tsejet noeëts beräu of sjpiets

En d’r richter vool bauw flauw,

Den ’t klónk wie ing sjleëte wiets

Went e zaat wat e tse zage hauw.

 

Heë hoeët ze fluustere doa

En zieng woed die woar nit tse versjwieje

Den wie e óp moeët sjtoa

En kroog tse hure dat e sjtroaf zouw krieje

Houwet heë werm um ziech hin

Um tse blieve wie heë woar

Noen hauw d’r richter jód jezen:

Heë betseechenet jevoar!
 

Kóm werm tseruk

 

Iech han de meëdjer doe iech hauw bis noen verjaese

Alling doe kuns ummer vuur mieng oge sjtoa.

En iech veul de pieng die an mie hats bliet vraese

’t Doert ummer langer vuurdat iech wieër kan joa.

 

Iech wees ’t joof wal doezend reë um voet tse lofe

En iech wees nit of ziech vöal jeënderd hat

Mar iech zal warsjienglieg ummer blieve hoffe

Wail mit diech mie doa-zieë deepte hat.

 

Kóm werm tseruk, zoeë kan iech nit leëve

En mieë nog wie iech han wil iech diech jeëve

Kóm werm tseruk en los miech leëve

En vöal hoeëjer wie iech kan wil iech diech heëve

Kóm werm tseruk.

 

Iech han mieë wie ins probeerd ópnui tse zukke

En iech noom miech zoeëvöal vuur, mar loos alles noa

Ummer han iech vuur mie sjieksaal mósse bukke

Den ’t bild van diech en miech leuft miech hingernoa.

 

En döks zien iech inne fliets van diech urjens lofe

En inne sjtich wie van ee mets jeet dan durch mie hats

’t Lifste wuur iech dan wied in d’r ek jekraofe

en ’t weëd miech vuur de oge rabesjwats.
 

Sjpiejoeëne

 

't Reenet d'r janse oavend,

jinne hónk woar an duur

iech lofet um de peultjer hen,

iech sjtalt miech diech vuur:

d'r kraag hoeëg opjetrókke,

d'r hod deep in 't jezich

um miech in ing val tse lokke,

nee, iech los diech nit in sjtich

 

En drum lieche vier sjpiejoeëne

in ing welt vol kauw krig

lu die in d'r duuster woeëne,

lu oane ee jezich

 

Doe móts miech sjtiekem jeëve

wat zoeë vöal angere wille han

iech besjerm 't mit mie leëve,

wail iech ieëwieg sjwieje kan

en doe móts mar dróp vertrouwe

dat iech óp dieng zie toch sjtoa,

ze darve miech eraver houwe,

iech wil alles óngerjoa.

 

't snaats mósse vier ós vinge,

ee paar sjtonde jidder naat,

't jevoar dat kunt van hinge,

inne sjlaag jans ónverwaad

en vier darve janit kalle,

jiddes woad is al tse hel.

alle nerve sjtrak jesjpanne

in os verbórje sjpel.

 

Ins zalle vier ós verroane,

inne sjoes klinkt durch de naat

den ós leefde woar verboane

en zoeë weëd ze umjebraad.
 

Dreume zunt bedróg

 

Iech zien diech noa miech kómme

Doe huls dieng lippe an ’t jlaas

Doe bis jekleid noa hits en zommer

En liechs tse lofe in inne waas

Mar wen iech mit mieng oge knieper

Bin iech werm alling.

 

Iech kan bloos dreume

Mar iech weëd nit vroeë

Den mieng dreume

Bedreie miech ezoeë.

 

Iech bin jraad noa bed in jange

Iech ruuch d’r sjwees óp die werm lief

Iech verjon bauw van verlange

En veul de pieng wen iech noa diech jrief

Den wen iech mieng mieng oge knieper

Bin iech werm alling.

 

Iech han jet vöal jedrónke

De welt liechts jans wied van miech aaf.

Doa hat dieng sjtem jeklónke

Iech sjweur diech iech bin diene sjlaaf.

Den wen iech mieng mieng oge knieper

Bin iech werm alling.
 

Ave Marie

 

Doe bis döks jans nate nit doa,

iech dink ummer an diech

toch zals te noeëts vuurjód hei voetjoa.

Die hats ie bij miech

Iech huur dieng lidjer in miech zinge

ze sjpraeche van troeës

me zeët dat al wat iech kan vinge

likt in diene sjoeës.

 

Iech kan diech nit han

iech mós diech mit zoeëvöal dele

Iech dóch wat iech kan

den doe alling kans miech hele en iech zing

Ave Marie,

de leefde kunt noeëts van ing zieë en iech zing

ave marie

iech verjaes diech va zeleëve noeëts mieë en iech zing

ave marie

 

En bis te indlieg toch jekoame

dan laachs doe noa miech

In inne tsel mie hats jesjmóltse

dat kan bloos mit diech

Doe fluusters sjtil jet in mieng oere

en iech knik werk joa

iech wees >t jeet werm waeche doere

ier iech diech versjtoa.

 

Doe kans janit oes mieng jedank

> bild liecht van sjtee

toch wil iech miech jans jeer bedanke

doe bis miech nit allee

doe bis vuur miech óch tse versjtendieg

doe wits wat iech dink

en veul iech miech wal ins ellendieg

truest miech wie ee kink.
 

Melodie

 

Loester ins iech mós diech jet zage,

iech han ing melodie in d=r kop

die lieët miech noen al nate nit mit rouw.

Wat mós iech vuur ee lidje maache

wat vuur wöad passe hei dróp.

Misjien dat iech >t betste al verjaese zouw.

 

Iech kan nit uvver leefde zinge,

doe wits jenauw dat iech van diech hod,

en doe sjaams diech went >t inne huet.

Iech kan óch nuus polietiesjes bringe,

doavuur felt miech eemoal d=r mód

alsof iech alle vroage lueze kuet.

 

Melodie, melodie,

woa kuns die vandan en woarum kuns doe bij miech

melodie melodie

wie huls doe miech vas en wat mós iech mit diech

Iech kan diech toch alling mar zinge

misjien loestert jee miensj, dinke ze dat iech verkiensj

Mar ze kan ós flaich mitee verbinge

Iech wees besjtimd >t mós joa,

Wie-ts doe >t mit miech has jedoa, melodie.

 

Iech kan miene vinger nit heëve

en sjoebe óp de janse welt,

dan zouw iech doavan >t eng toch janit zieë.

Een weë kan al van sjoebe leëve,

dat kanne alling lu mit vöal jeld

en dat zal iech warsjienlieg toch noeëts krieje.

 

Iech kan d=r honger nit verdrieve

en iech sjaf jinne krig oes de welt

en iech hof jing bomme alling teëje

iech kan alling mar lidjer sjrieve

en hoffe dat >t diech jevilt

en dis moal hat >t óch an diech jeleëje.

 
   
 
   
Paul Weelen/Paul Weële